Thomas Hobbes

  • I bez względu na to, jak kompetentni są doradcy w jakiejś sprawie, korzyść z ich rady jest większa, gdy każdy z nich z osobna podaje swoją opinię i jej uzasadnienie, niż gdy czynią to na zgromadzeniu, w przemówieniach; i większa jest ta korzyść, gdy rzecz uprzednio rozważyli, niż gdy mówią z nagła, nieprzygotowani; a to dlatego, że wówczas mają więcej czasu, by zrobić przegląd konsekwencji, jakie ma działanie, jak również i dlatego, że wówczas mniej są wystawieni na to, iż skłoni ich do sprzeciwu zawiść, współzawodnictwo czy też inne uczucia wywołane różnicą poglądów

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Być znakomitym obywatelem to znaczy być znanym z racji swego bogactwa, stanowiska, wielkiej aktywności czy też jakiegoś innego, wydatnego dobra, jest rzeczą przynoszącą zaszczyt, jako że jest to znak mocy, dzięki której człowiek jest znakomity. Przeciwnie, gdy człowiek jest nieznany, to przynosi dyshonor

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Sprzyjający los (jeśli to trwa stale) przynosi zaszczyt jako znak tego, że darzy łaską Bóg. Nieszczęścia i straty przynoszą dyshonor. Bogactwo przynosi zaszczyt, jest to bowiem moc. Bieda przynosi dyshonor. Wielkoduszność, szczodrobliwość, nadzieja, odwaga, ufność, przynoszą zaszczyt, wypływają bowiem z poczucia siły. Małoduszność, skąpstwo, bojaźliwość, nieufność przynoszą dyshonor.

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Tak więc w naturze człowieka znajdujemy trzy zasadnicze przyczyny waśni. Pierwsza to rywalizacja; druga to nieufność; trzecia to żądza sławy.

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Instrumentalne są te moce, które, zdobyte dzięki tym mocom przyrodzonym albo dzięki sprzyjającemu losowi, są środkami i instrumentami do zdobycia większej ilości takich mocy, jak bogactwa, dobra sława, przyjaciele i niewidoczne sprawstwo Boga, które ludzie nazywają szczęściem. Albowiem natura mocy jest pod tym względem podobna do sławy i wzrasta w miarę, jak się rozszerza; albo podobna do ruchu ciał ciężkich, które tym większą rozwijają szybkość, im dalej się poruszają.

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Decydowanie się we właściwym czasie, czyli rozstrzyganie, co należy zrobić, przynosi zaszczyt, jako że to jest pogarda dla małych trudności i niebezpieczeństw. Niezdecydowanie zaś przynosi dyshonor jako znak tego, że zbyt wielką wagę przykłada się do drobnych trudności i drobnych korzyści. Gdy bowiem człowiek ważył rzeczy tak długo, jak czas pozwala, i nie podejmuje decyzji, to różnica wartości różnych rzeczy jest bardzo niewielka; i wobec tego, jeżeli człowiek nie podejmuje decyzji, to przypisuje nadmierną wartość rzeczom drobnym, co jest małodusznością.

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Chciwość na wielkie bogactwa i ambicja dążąca do wielkich zaszczytów to rzeczy, które przynoszą zaszczyt jako znaki mocy ich osiągnięcia. Chciwość małych zysków i drobna ambicja przynoszą dyshonor

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • WARTOŚCIĄ człowieka, podobnie jak wszystkich innych rzeczy, jest jego cena; to znaczy wart jest on tyle, ile by dano za korzystanie z jego siły. Nie jest więc ta wartość bezwzględna, lecz jest rzeczą zależną od potrzeby i sądu innych ludzi.

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Na pierwszym miejscu stawiam jako ogólną skłonność wszystkich ludzi stałe i nieznające spoczynku pragnienie coraz to większej mocy, które ustaje ze śmiercią. A przyczyną tego jest nie zawsze to, iż człowiek spodziewa się bardziej intensywnego zadowolenia niż to, jakie już osiągnął, czy też, że nie może się zadowolić mocą umiarkowaną. Przyczyną jest, że nie może on zapewnić sobie mocy i środków do tego, by żyć dobrze, tak jak w danej chwili, nie zdobywając sobie jeszcze więcej mocy.

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Jedynym świadectwem, jakie ludzie mogą dać o swoim boskim powołaniu, jest wykonywanie cudów albo prawdziwe proroctwo (które jest również cudem), albo wreszcie niezwykła szczęśliwośćJedynym świadectwem, jakie ludzie mogą dać o swoim boskim powołaniu, jest wykonywanie cudów albo prawdziwe proroctwo (które jest również cudem), albo wreszcie niezwykła szczęśliwość

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Otrzymać od kogoś, komu w rozumieniu naszym jesteśmy równi, większe dobrodziejstwa, niż można mieć nadzieję odwzajemnić, to usposabia do udanej przychylności, w istocie rzeczy zaś do tajonej nienawiści; to bowiem stawia człowieka w położeniu beznadziejnego dłużnika, który unika widoku swego wierzyciela, tajemnie życząc mu, iżby się znalazł tam, gdzie go już nie mógłby więcej zobaczyć. Dobrodziejstwa bowiem zobowiązują; zobowiązanie zaś jest niewolą; a zobowiązanie którego nie można wypełnić, jest niewolą bez końca; a to jest nienawistne dla człowieka, który się uważa za równego drugiemu.

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Piękny kształt cielesny jest mocą, albowiem jako zapowiedź dobra toruje ludziom drogę do względów u kobiet i ludzi obcych

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Gdy wierzymy w jakiekolwiek powodzenie, iż jest prawdziwe, ze względu na argumenty, jakie daje nie sama rzecz czy też zasady przyrodzonego rozumu, lecz autorytet i dobra opinia, jaką mamy o tym, kto to powiedział- wówczas ten, kto mówi, czyli ten, komu wierzymy i ufamy i którego słowa przyjmujemy za prawdę, jest przedmiotem naszej wiary; i wierząc w ten sposób, okazujemy uważanie jedynie jemu.

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Najbardziej odpowiednimi doradcami są ci, którzy mają najmniejszą nadzieję na korzyść z tego, że dadzą złą radę, i którzy mają największą wiedzę o tych rzeczach, jakie prowadzą do pokoju i zabezpieczenia państwa

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Stałe powodzenie w osiąganiu tych rzeczy, jakich człowiek pragnie w różnych chwilach, to znaczy stałe prosperowanie, jest tym, co ludzie nazywają SZCZĘŚCIEM-mam na myśli szczęście doczesne. Nie ma bowiem takiej rzeczy jak stały i niezakłócony spokój umysłu, póki żyjemy tutaj; życie wszak samo nie jest niczym innym niż ruchem i nie może w nim nie być pożądania czy też obawy, podobnie jak nie może w nim nie być wrażeń zmysłowych.
     

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Reputację szczerości zaś odbiera czynienie czy mówienie takich rzeczy, które zdają się być znakiem tego, że człowiek, który żądał od innych, by w coś wierzyli, sam w to nie wierzy. Wszystkie takie czyny i powiedzenia uważane są wobec tego za gorszące, ponieważ są one kamieniami obrazy, na których potykają się ludzie w sprawach religii. Takimi rzeczami są: niesprawiedliwość, okrucieństwo, bluźnierstwo, skąpstwo i rozpusta.”

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Wojna każdego człowieka z każdym innym ten ma jeszcze skutek, że nic tutaj nie może być niesprawiedliwe. Pojęcia tego, co słuszne i niesłuszne, sprawiedliwości i niesprawiedliwości, nie mają tu miejsca.

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Wojna polega nie tylko na walce czy też na rzeczywistym zmaganiu; czasem wojny jest odcinek czasu, w którym dostatecznie jest wyraźne zdecydowanie na walkę. A wobec tego pojęcie czasu należy włączyć do natury wojny, tak jak włącza się je do natury pogody. Istota złej pogody nie polega bowiem na jednej nawałnicy czy też na dwóch, lecz na tym, że się na nią zanosi w ciągu wielu kolejnych dni. Podobnie natura wojny polega nie na rzeczywistym zmaganiu, lecz na widocznej do tego gotowości w ciągu całego tego czasu, w którym nie ma pewności, że jest przeciwnie.

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Wymowa jest mocą, albowiem jest widomą roztropnością

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Ludzie mierzą według siebie nie tylko innych ludzi, lecz wszelkie rzeczy.

    Thomas Hobbes "Lewiatan"

Strony