Lewiatan

  • Jest więc rzeczą oczywistą, że to wszystko, w co wierzymy nie z innej racji, lecz tylko na podstawie autorytetu pewnych ludzi i ich pism, bez względu na to, czy są oni posłani przez Boga, czy nie, jest tylko wiarą w ludzi.

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Instrumentalne są te moce, które, zdobyte dzięki tym mocom przyrodzonym albo dzięki sprzyjającemu losowi, są środkami i instrumentami do zdobycia większej ilości takich mocy, jak bogactwa, dobra sława, przyjaciele i niewidoczne sprawstwo Boga, które ludzie nazywają szczęściem. Albowiem natura mocy jest pod tym względem podobna do sławy i wzrasta w miarę, jak się rozszerza; albo podobna do ruchu ciał ciężkich, które tym większą rozwijają szybkość, im dalej się poruszają.

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Być znakomitym obywatelem to znaczy być znanym z racji swego bogactwa, stanowiska, wielkiej aktywności czy też jakiegoś innego, wydatnego dobra, jest rzeczą przynoszącą zaszczyt, jako że jest to znak mocy, dzięki której człowiek jest znakomity. Przeciwnie, gdy człowiek jest nieznany, to przynosi dyshonor

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Taka bowiem jest niewiedza i skłonność do błędu ogólnie u wszystkich ludzi, a w szczególności
     u tych, którzy mają niedostateczną znajomość przyczyn naturalnych oraz natury i interesów ludzkich, że można ich wprowadzić w błąd i oszukać niezliczonymi i łatwymi sztuczkami.

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Tak więc w naturze człowieka znajdujemy trzy zasadnicze przyczyny waśni. Pierwsza to rywalizacja; druga to nieufność; trzecia to żądza sławy.

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Uprzejmość ludzi, którzy już posiadają moc, jest wzmocnieniem mocy, ponieważ zjednuje sympatię ludzką.

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Wszelkie działania i powiedzenia, które wypływają lub zdają się wypływać z dużego doświadczenia, dużej wiedzy, rozwagi lub dowcipu, przynoszą zaszczyt. Wszystkie te rzeczy bowiem są mocą. Działania lub słowa, które wypływają z  błędu, niewiedzy czy szaleństwa, przynoszą dyshonor.

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Najbardziej odpowiednimi doradcami są ci, którzy mają najmniejszą nadzieję na korzyść z tego, że dadzą złą radę, i którzy mają największą wiedzę o tych rzeczach, jakie prowadzą do pokoju i zabezpieczenia państwa

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Szczęśliwość jest stałym przechodzeniem pożądania od jednego przedmiotu do innego; i osiągnięcie pierwszego jest tylko drogą do późniejszego. Przyczyną tego jest, że przedmiotem ludzkiego pożądania nie jest to, by doznawać zadowolenia raz tylko i na jedną chwilę; jest nim to, by zapewnić sobie na zawsze zaspokojenie przyszłych pożądań. Dlatego też działania rozmyślne i skłonności wszystkich ludzi zmierzają nie tylko do tego, by osiągnąć, lecz również do tego, by zabezpieczyć sobie zadowolenie życiowe.

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Jeżeli główny dowódca armii nie jest popularny, to jego armia ani go nie lubi, ani się nie boi, jak powinna; i wobec tego taki wódz nie może z dobrym wynikiem wykonywać swego zadania. Musi więc być pracowity, dzielny, uprzejmy, szczodry i szczęśliwy w swych poczynaniach, iżby mógł zdobyć sobie opinię, iż jest zdatny i że lubi swoich żołnierzy.”

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Pierwszym warunkiem na dobrego doradcę jest, iżby jego cele i interesy nie były niezgodne z celami i interesami tego, komu on daje radę.”

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Decydowanie się we właściwym czasie, czyli rozstrzyganie, co należy zrobić, przynosi zaszczyt, jako że to jest pogarda dla małych trudności i niebezpieczeństw. Niezdecydowanie zaś przynosi dyshonor jako znak tego, że zbyt wielką wagę przykłada się do drobnych trudności i drobnych korzyści. Gdy bowiem człowiek ważył rzeczy tak długo, jak czas pozwala, i nie podejmuje decyzji, to różnica wartości różnych rzeczy jest bardzo niewielka; i wobec tego, jeżeli człowiek nie podejmuje decyzji, to przypisuje nadmierną wartość rzeczom drobnym, co jest małodusznością.

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Wojna każdego człowieka z każdym innym ten ma jeszcze skutek, że nic tutaj nie może być niesprawiedliwe. Pojęcia tego, co słuszne i niesłuszne, sprawiedliwości i niesprawiedliwości, nie mają tu miejsca.

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Sprzyjający los (jeśli to trwa stale) przynosi zaszczyt jako znak tego, że darzy łaską Bóg. Nieszczęścia i straty przynoszą dyshonor. Bogactwo przynosi zaszczyt, jest to bowiem moc. Bieda przynosi dyshonor. Wielkoduszność, szczodrobliwość, nadzieja, odwaga, ufność, przynoszą zaszczyt, wypływają bowiem z poczucia siły. Małoduszność, skąpstwo, bojaźliwość, nieufność przynoszą dyshonor.

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Wobec tego, że zdolność dawania rad wypływa z doświadczenia i długiego badania rzeczy, i wobec tego, że nie można przyjąć, iżby jakiś człowiek miał doświadczenie we wszelkich tych rzeczach, które znać trzeba koniecznie, by administrować wielkim państwem, przeto nie można przyjąć, iżby ktokolwiek był dobrym doradcą poza takimi sprawami, z jakimi nie tylko wiele miał do czynienia, lecz również o których wiele myślał i które rozważał.

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Sława roztropności w prowadzeniu spraw czasu pokoju czy wojny jest mocą, albowiem ludziom roztropnym powierzamy kierowanie nami samymi bardziej chętnie niż innym.

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Ponieważ zadaniem doradcy, gdy poddane jest w rozważaniu jakieś działanie, jest wskazać jego konsekwencje w ten sposób, iżby ten, komu się radzi, mógł być poinformowany zgodnie z prawdą
     i oczywistością, przeto doradca winien przedstawić swoją radę w takim zwrocie mowy, iżby prawda ukazywała się jak najbardziej oczywiście; to znaczy z tak mocnym uzasadnieniem dowodowym, w zwrotach tak pełnych znaczenia i tak ścisłych, a zarazem tak krótkich, jak na to pozwala oczywistość sprawy.

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • WARTOŚCIĄ człowieka, podobnie jak wszystkich innych rzeczy, jest jego cena; to znaczy wart jest on tyle, ile by dano za korzystanie z jego siły. Nie jest więc ta wartość bezwzględna, lecz jest rzeczą zależną od potrzeby i sądu innych ludzi.

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Na pierwszym miejscu stawiam jako ogólną skłonność wszystkich ludzi stałe i nieznające spoczynku pragnienie coraz to większej mocy, które ustaje ze śmiercią. A przyczyną tego jest nie zawsze to, iż człowiek spodziewa się bardziej intensywnego zadowolenia niż to, jakie już osiągnął, czy też, że nie może się zadowolić mocą umiarkowaną. Przyczyną jest, że nie może on zapewnić sobie mocy i środków do tego, by żyć dobrze, tak jak w danej chwili, nie zdobywając sobie jeszcze więcej mocy.

    Thomas Hobbes "Lewiatan"
  • Władza i zwycięstwo przynoszą zaszczyt, są bowiem zdobyte mocą.

    Thomas Hobbes "Lewiatan"

Strony